Единствената жена от Иран с медал от Олимпийски игри Кимия Ализадех обяви в Instagram, че напуска родината си. Кимия е състезателка по таекуондо, печели бронзов медал в категория “Жени под 57 кг” на игрите в Рио де Жанейро през 2016 г.

Иран има общо 69 медала от Олимпиади в спортовете борба, вдигане на тежести, таекуондо и хвърляне на диск. Всички медали извън този на Кимия Ализадех са спечелени от мъже.

“Аз съм една от милионите угнетени жени в Иран, които бяха разигравани от години. Водиха ме, където поискат. Обличах, каквото ми кажеха. Повтарях всяко изречение, което ми заповядаха да изрека. Експлоатираха ме винаги, когато намираха за необходимо. Не бях важна за тях. Никой от нас не беше от значение, бяхме само инструменти… Не искам да седя на масата на лицемерието, лъжите, несправедливостта и ласкателството. Това решение е по-трудно от спечелване на олимпийско злато. Оставам дъщеря на Иран, където и да съм”, написа Кимия в Instagram.

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

با سلام آغاز کنم، با خداحافظی یا تسلیت؟ سلام مردم مظلوم ایران، خداحافظ مردم نجیب ایران، تسلیت به شما مردم همیشه داغدار ایران. شما مرا چقدر می‌شناسید؟ فقط آنطور که در مسابقات، در تلویزیون، یا در حضور مقامات دیده‌اید. اجازه دهید حالا آزادانه، هویت سانسور شده‌ام را معرفی کنم. می‌گویند کیمیا پس از این چیزی نخواهد شد. خودم از این هم فراتر می‌روم و می‌گویم قبل از این هم چیزی نبوده‌ام: «من کیمیا علیزاده، نه تاریخسازم، نه قهرمانم، نه پرچمدار کاروان ایران» من یکی از میلیون‌ها زن سرکوب شده در ایرانم که سال‌هاست هر طور خواستند بازی‌ام دادند. هر کجا خواستند بردند. هر چه گفتند پوشیدم. هر جمله‌ای دستور دادند تکرار کردم. هر زمان صلاح دیدند، مصادره‌ام کردند. مدال‌هایم را پای حجاب اجباری گذاشتند و به مدیریت و درایت خودشان نسبت دادند. من برایشان مهم نبودم. هیچکداممان برایشان مهم نیستیم، ما ابزاریم. فقط آن مدال‌های فلزی اهمیت دارد تا به هر قیمتی که خودشان نرخ گذاشتند از ما بخرند و بهره‌برداری سیاسی کنند، اما همزمان برای تحقیرت، می‌گویند: فضیلت زن این نیست که پاهایش را دراز کند! من صبح‌ها هم از خواب بیدار می‌شوم پاهایم ناخودآگاه مثل پنکه می‌چرخد و به در و دیوار می‌گیرد. آنوقت چگونه می‌توانستم مترسکی باشم که می‌خواستند از من بسازند؟ در برنامه زنده تلویزیون، سوال‌هایی پرسیدند که دقیقاً بخاطر همان سوال دعوتم کرده بودند. حالا که نیستم می‌گویند تن به ذلت داده‌ام. آقای ساعی! من آمدم تا مثل شما نباشم و در مسیری که شما پیش رفتید قدم برندارم. من در صورت تقلید بخشی از رفتارهای شما، بیش از شما می‌توانستم به ثروت و قدرت برسم. من به اینها پشت کردم. من یک انسانم و می‌خواهم بر مدار انسانیت باقی بمانم. در ذهن‌های مردسالار و زن‌ستیزتان، همیشه فکر می‌کردید کیمیا زن است و زبان ندارد! روح آزرده من در کانال‌های آلوده اقتصادی و لابی‌های تنگ سیاسی شما نمی‌گنجد. من جز تکواندو، امنیت و زندگی شاد و سالم درخواست دیگری از دنیا ندارم. مردم نازنین و داغدار ایران، من نمی‌خواستم از پله‌های ترقی که بر پایه فساد و دروغ بنا شده بالا بروم. کسی به اروپا دعوتم نکرده و در باغ سبز به رویم باز نشده. اما رنج و سختی غربت را بجان می‌خرم چون نمی‌خواستم پای سفره ریاکاری، دروغ، بی عدالتی و چاپلوسی بنشینم. این تصمیم از کسب طلای المپیک هم سخت‌تر است، اما هر کجا باشم فرزند ایران زمین باقی می‌مانم. پشت به دلگرمی شما می‌دهم و جز اعتماد شما در راه سختی که قدم گذاشته‌ام، خواسته دیگری ندارم.

Публикация, споделена от 𝓚𝓲𝓶𝓲𝓪 𝓐𝓵𝓲𝔃𝓪𝓭𝓮𝓱🌟 (@kimiya.alizade) на

 

Кимия Ализадех не е единственият атлет, избягал от Иран през изминалата година. През август 2019 г. джудистът Саеид Молаей замина в Германия и подаде молба за убежище. Причината - иранските власти му нареждиха да загуби полуфинал на Световното първенство в Япония, за да не се налага да се бие срещу представител на Израел на финала. Спортистът твърди, че той и семейството му са били подлагани на натиск от службите за сигурност на страната. 

През октомври 2019 г. Иран получи безсрочна забрана за участие на състезания от Международната федерация по джудо заради нарушения на принципите на спорта. Държавата може да се върне, ако разреши на атлетите си да се борят срещу граждани на Израел. 

През декември 2019 г. Монголия предложи гражданство на Саеид Молаей и в момента той се състезава под флага на тази страна.

Прочети